Alarm! Het gaat niet goed met onze kinderen!

Kind weet niet waarheen met de emoties

Terwijl ik naar mijn 2 jarige zoontje kijk die dicht bij mij op de grond zit en voor de zoveelste keer een knikker in de prachtige knikkerbaan van Grimms stop, lees ik een artikel over hoe slecht het gaat met de kinderen. Ik kijk nog eens naar mijn stralende zoontje en vraag me af wat kan er dan in hemelsnaam niet goed gaan?

Het is een behoorlijk zwaar stuk, maar ja, ik herken de zorg zeker wel. Sterker nog, regelmatig schrijf ik er zelf over.
Daarom deel ik met jullie hierbij mijn interpretatie van het oorspronkelijk Duitse artikel (zie originele tekst onderaan dit artikel):

De kindertijd is allesbepalend! Het is het fundament waarop het hele leven gebouwd is. De kinderjaren zijn bepalend hoe we geluk en tevredenheid ervaren, hoe we omgaan met stress, hoe we met lastige situaties omgaan, hoe empathisch we zijn naar anderen en onszelf en of we in staat zijn ons te binden.

Steeds meer wetenschappers en experts luiden de alarmklok: het gaat de kinderen in westelijke landen niet goed. De Oostenrijkse wetenschapper Michael Hüter bijvoorbeeld beschrijft in zijn werk Kindheit 6.7 Ein Manifest (Edition Liberi & Mundo, 2018) aan de hand van wetenschappelijke onderzoeken hoe slecht het gaat.

Waarom gaat het dan niet goed?

1. Ziekte

In Europa heeft inmiddels elke tweede kind een chronische ziekte. Hoewel de medische ontwikkeling enorm is, waren er in de gehele mensheid nog nooit zoveel zieke kinderen. De oorzaak daarvoor valt op meer gebieden te vinden (denk aan stress, voeding, de omgang met ziektes en medicijnen en het binnenzit-syndroom). Hüter staat niet alleen met zijn zorgen. Een steeds groter groeiend aantal psychologen, sociologen, artsen en neurobiologen uit zich bezorgd over de lichamelijke- en psychische gezondheid van kinderen.

2. Ouderliefde

Kinderen worden veel te snel uit hun familie getrokken en naar de kinderopvang gebracht. Een kind heeft zowel neurobiologisch, psychologisch, als evolutionair gezien de liefde en omhulling van zijn ouders nodig. Wordt het te vroeg ergens anders verzorgd, komt het kind te kort.

3. Hersenontwikkeling

We jagen de paar kinderen die we hebben in een ernstig tekortkomend opleidings- en opvangssysteem.
Onderwijsdeskundige Karl Heinz Brisch zegt dat de levenservaringen in de eerste jaren van het kind de structuur vormen van het brein in ontwikkeling. Veelvuldige stress (waaronder verlatingsangst, vreemde handen en een te drukke omgeving) schaadt de hersenen en zet zich snel vast in de structuur. Voldoende, compenserend emotioneel contact met de ouders ontbreekt.

4. Prestatiedruk

Scholen leggen door hun toetsdrang een veel te grote druk op de kinderen. Kinderen moeten constant presteren en elke misser slaat direct een gat in het zelfbewustzijn. Kinderen die op die manier constant bestraft worden voor hun goed bedoelde pogingen, verliezen met de dag de moed en zin in het leren.
Kinderartsen zeggen hoe opvallend het is dat steeds meer jongeren de school met een hoge stressgevoeligheid en een laag zelfbewustzijn verlaten. De gevolgen daarvan zijn dramatisch volgens Professor Dr. Holger Ziegler. Hij liet zien dat 2/3 van de kinderen met typische burn-outklachten rondlopen zoals slaapproblemen en (hoofd)pijn. Ouders zien het vaak niet eens en vinden zelfs dat hun kinderen meer op het programma zouden kunnen hebben.

5. Vrije tijd

Kinderen hebben vrije tijd nodig om zich goed te kunnen ontwikkelen; tijd om te spelen en te ontspannen. Helaas ontbreekt het kinderen tegenwoordig aan genoeg tijd daarvoor. Volgens neurobioloog Gerald Hünther hebben de hersens een gigantische potentie aan verbindingsmogelijkheden. Om dat potentieel te benutten moeten kinderen zoveel mogelijk gelegenheid hebben te spelen. Ook kinderartsen in de VS hebben alarmgelagen dat kinderen te weinig vrije tijd hebben. Vrij spel wordt door veel ouders als onbelangrijk gezien, terwijl het het fundament is voor de gezonde, algehele ontwikkeling van mensen.

6. Natuur

Kinderen die de hele dag binnen zijn kunnen niet gezond opgroeien. Niet genoeg buiten zijn heeft een direct effect op bijvoorbeeld de weerstand, de motoriek en de ogen. Kinderen zijn evolutionair niet gemaakt om 70 urige werkweken binnen te hebben.

Oplossing

Er bestaat slechts 1 oplossing voor dit probleem. We moeten onze maatschappij opnieuw opbouwen, waarbij we focussen op de kinderen en families. Wetenschapper Michael Hüter en anderen met hem zijn van mening dat we dit uiterst serieus moeten nemen. De ontwikkeling van de mensheid is in het geding.

 

Meer lezen:

Klik hier voor het oorspronkelijk Duitse artikel.

De opvoeding en het gezin anno 2019

Een dag niet naar buiten is een dag niet geleefd

Kinderen: radertjes voor de economie of innovatieve mensen?

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Ouderschap algemeen en getagd met , , , , , , .

7 reacties

  1. Allen op de vrije scholen mogen kinderen nog vrij spelen in de eerste groepen. Dit onderwijs is gericht op de ontwikkeling van de totale mens in tegenstelling tot het gewone, alleen op kennis gerichte onderwijs.
    Vrije scholen besteden ook heel veel aandacht aan de creatieve ontwikkeling en aan praktische vaardigheden.

    • Ja zo is dat! Ik heb zelf 16 jaar op de vrijeschool gezeten en ben nu vrijeschooljuf. Ik verheug mij voor mijn kinderen dat ze ook naar de vrijeschool kunnen gaan. Ik hoop van harte dat de toetsdrift en stressmakerij lang buiten de deur mag blijven.

  2. Pingback: De opvoeding en het gezin anno 2019 | Everyday Mommyday

  3. de Toetsdrift is ook bij Vrije scholen tegenwoordig volop aanwezig.
    Steeds minder periodeonderwijs, Cito toetsen en methode onderwijs.
    Dus helaas is dat niet buiten de deur gebleven….

  4. Er is prachtig kleuteronderwijs geweest, met geweldige kleuterjuffen, die uitgingen van de 10 intelligenties. Of Reggio, dat uitgaat van 100 talen die een kind heeft. Observeren was het sleutelwoord en men paste het aanbod aan het kind. En iedereen vertrouwde op de expertise van deze fantastische juffen. En kleuters speelden de hele dag: vrij, alleen, in groepjes, met de hele groep en ALLES wat aan leerstof werd aangeboden was kindgericht. Nu wordt er gedacht vanuit wantrouwen, vandaar dat idiote getoets en het geven en toetsen van lesjes. De leerstof centraal en niet meer het kind.

  5. Pingback: Natuurlijke ontwikkeling: gezonde hechting én zelfstandig | Everyday Mommyday

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *