Misbruik van kinderen – het kan zo dichtbij komen

Seksueel misbruik bij kinderen, daar mogen we onze ogen niet voor sluitenAnoniem: "Ik las een blog ‘Voorkomen is beter dan genezen' enkele weken nadat ons jongste kind, vijf jaar oud, ons ouders had verteld seksueel misbruikt te zijn door een van onze beste vrienden. Een man die al tien jaar hoorde bij onze familie en steun en toeverlaat was in moeilijke tijden.

Het kan dus, hoe schokkend ook, onder je neus gebeuren. En daar moeten wij als gezin nu mee leren leven.

Grenzen verleggen

Misbruikers gaan vaak geraffineerd te werk. Ze infiltreren en verleggen grenzen. Grenzen van het kind. Spelenderwijs heeft hij langzaam maar zeker het vertrouwen van ons en van ons kind gewonnen, met maar één doel: Zelf zijn fantasieën uit kunnen leven zonder ook maar een moment stil te staan bij de schade die dit zou aanrichten.

Nu ik weet wat ik weet kan ik het nog altijd niet geloven. Er waren dagen dat mijn kind misbruikt werd en enkele uren later bij ons aan tafel zat met de dader terwijl ze lachten, stoeiden, grapjes maakten.
Dat mijn kind volledig ontspannen op zijn schouders zat en er absoluut niets te merken was van wat er zich uren daarvoor had afgespeeld toen ze samen waren....niets…!

Ik schaamde me 

Natuurlijk heb ik me als moeder regelmatig afgevraagd of dit wel klopte. Of ik er goed aan deed mijn kind met hem weg te laten gaan, naar een zwembad, pretpark, dierentuin of museum. Ik heb het onze kinderen in de jaren regelmatig gevraagd: “Voel je je veilig bij hem? Gebeurt er wel eens iets wat je niet fijn vindt?” Het antwoord was altijd volmondig en zonder twijfel: “Ik voel me goed, er gebeurt niets wat ik niet fijn vind."
Intussen was er diep vanbinnen altijd een stemmetje in mij dat me vertelde op te letten. En dat was wat ik deed, er was niets te zien. En dan schaamde ik me, dat ik hem niet vertrouwde, dat ik door verhalen in de media niet meer kon zien dat deze man gewoon een goede vriend was.

En toen kwam de dag dat onze jongste van net zes jaar jong vertelde wat de dader met hem deed, zomaar, uit het niets! Later tijdens het kinderverhoor vertelde hij dat hij het "moest zeggen van zijn hoofd”. De dader had een te grote grens overschreden en had hem een gevoel van onveiligheid gegeven. Hij had nee gezegd, gezegd dat hij het niet wilde, maar de dader deed het toch.

De dader is weer vrij

Inmiddels zijn we negen maanden verder sinds de bekentenis van onze zoon. De dader heeft zijn gevangenisstraf er al weer op zitten en loopt vrij rond. Voor mij als moeder voelt het alsof het gister gebeurde dat ons kind vertelde wat hem werd aangedaan, woorden die ik niet eens kan herhalen, die ik jullie niet wil vertellen maar die gelijk duidelijk maken dat een kind van zes dit niet verzint!

Ik spreek regelmatig mensen die de dader ook kenden, mensen die zeggen: "Dit had ons ook kunnen gebeuren, ook wij hadden hem binnen gelaten in ons gezin."

De grond onder onze voeten verdween, niets is meer zoals het was, niemand is meer te vertrouwen terwijl je toch weer moet vertrouwen. Vertrouwen hebben in de toekomst, vertrouwen hebben dat wat we nu doen zorgt dat het weer goed komt, zorgt dat het kind heelt.

En onze zoon?

Elke week gaan we naar paardentherapie wat hem helpt zijn grenzen aan te geven, te vertrouwen op zichzelf. Elke dag leven we een leven voor vol liefde en onvoorwaardelijkheid. We zijn samen sterk, gaan naar plaatsen waar pijnlijke herinneringen liggen en wissen de pijn uit door mooie herinneringen te maken. We knuffelen, douchen samen, we luisteren en horen wat er gezegd moet worden, de pijn, het gemis, de verwarring; alles is bespreekbaar.
Het is heftig, soms niet te dragen. Het schuldgevoel neemt zo nu en dan de overhand maar meestal weten we, dit hebben we nooit kunnen voorkomen. Wat we wel kunnen is de wond laten helen, leren leven met het litteken wat er altijd zal zijn."

Anoniem, april 2019

De moeder die dit schreef leerde ik kennen naar aanleiding van haar reactie op mijn blog. Ze blijft graag nog even anoniem omdat er nog teveel gebeurt in haar gezin en in het proces met de dader.

 

Meer lezen?

Ik schreef voor Everyday Mommyday een blog over seksueel misbruik bij kinderen. Een blog over signalen van misbruik en over mijn poging iets te doen om mijn kinderen voor dit soort vreselijke mensen te beschermen. Ik schreef de blog omdat het in mijn optiek zo belangrijk is dat we dit zware thema nooit in de doofpot stoppen, het komt zo veel voor en daarom moeten we er aandacht aan besteden, hoe pijnlijk en kwetsbaar het onderwerp ook is.

Lees hier: Seksueel misbruik bij kinderen

Hulp nodig?

Heb je het vermoeden dat een kind slachtoffer is van seksueel misbruik dan is het goed om met je kind in gesprek te gaan. Wil je weten hoe je dat doen? Kijk hier!

Heb je te maken met huiselijke geweld, kindermishandeling of kindermisbruik? Dan kan je dag en nacht Veilig Thuis bereiken op telefoonnummer: 0800 - 2000

Ga hier naar de pagina van Slachtofferhulp Nederland.

Dit vertelt niemand je over het moederschap, maar maakt je een heldin!

In verwachtingHet vader- en moederschap is, als je het mij vraagt het mooiste beroep wat er is. Voor welke baan dan ook ben je binnen no time te vervangen, voor jouw baan als moeder of vader niet. Nooit. Maar hoe mooi het ouderschap ook is, dat is niet de hele waarheid….

Het ouderschap brengt namelijk ook heel hard werken met zich mee. 's Avonds op de bank kunnen we ook wel eens verzuchten dat de relatie best een beetje anders is geworden, dat het ouderschap soms ook niet zoooo heel leuk is en dat er gewoon altijd voor alles tijd te kort is!

Onvolprezen heldin

Maar er is nog wel een verschilletje in het moeder- of vaderzijn. Moeders zijn toch wel de helden van het prille ouderschap. Dat willen vaders, terwijl ze wel 2 luiers in het weekend extra gewisseld hebben meestal niet horen. Daarom hier een lijstje, dan sta je bij de volgende discussie over wie nou het meeste te doen heeft, misschien met wat extra argumenten in de hand 🙂 Want dit vertelt niemand je over het moederschap, maar het maakt je wel tot onvolprezen heldin!

Hou je vast vaders:

598 keer gedoe

Het vaderschap begint voor de meeste vaders pas werkelijk op de dag van de geboorte. Niet gek ook, ze hebben dat kindje niet meermaals per dag in zich voelen trappelen. Het moederschap begint echter beduidend eerder, veel eerder. Om moeder te kunnen worden van 2 kinderen, is het namelijk nodig om 2x een eisprong te hebben. Vrouwen hebben in hun leven pakweg 600 keer een eisprong, dat is dus 598 keer 'zinloze' doorloopjes om moeder te kunnen worden. 598 x 4 dagen ongesteld voor niks! 598 keer gedoe met maandverband, tampons, bang om door te lekken, irritant op vakantie, mood swings, kans op PMS, endometriose, migraine of andere hormoon ellende en onrein! Ja, volgens verschillende godsdiensten ben je gewoon vies en moet je traditioneel worden behandeld of simpelweg vermeden.
En vaders? Niks in die trant, alleen maar plezier van die zaadcellen. Een dikke 10 punten voorsprong voor de moeders dus.

Zwanger worden

Zwanger worden is minder makkelijk dan onze ouders bij de seksuele voorlichting ons hebben doen geloven. Ik noem hier nu niet de last van de angst om zwanger te worden die voornamelijk op de verantwoordelijke schouders van de vrouw ligt.  Maar zwanger worden is geluk hebben en voor veel stellen, hard werken.

Veel vrouwen tellen zich suf om exact de juiste dag te vinden waarop het romantisch móet worden. Gelukkig maar want in de huidige tijd waar we het veel te druk hebben en pas vanaf 30+ aan kinderen beginnen, is het te danken aan de tellende vrouw dat we ons überhaupt nog voortplanten.

Moeder, oh toch niet 🙁

Al raken miskramen ook het hart van de man, de emotionele- en fysieke belasting ligt toch vooral bij de vrouw. Niet even, maar soms voor altijd. Ook dat is een onderdeel van het moederschap.

Zwangerschap

ZwangerIs het dan eindelijk gelukt om zwanger te worden dan kunnen de mannen pas echt met het op handen dragen van hun vrouw beginnen. Misselijkheid, bekkeninstabiliteit, inwendige doktersonderzoeken, vreetaanvallen, weer hormoonschommelingen, plassen in flessen, een explosief groeiend lichaam, van alles niet mogen en iedereen die daar zich nu mee denkt te mogen bemoeien, onzekerheden, stomme opmerkingen, heftige dromen, niet lekker kunnen liggen, vreemde mensen die aan je buik gaan zitten, 100 keer plassen per dag; het hoort allemaal bij de fantastische tijd van de zwangerschap. Sommige vrouwen zouden nog 100 keer zwanger kunnen worden, ik niet. Geef mij nog liever 3 geboortes, zwanger zijn vond ik bijzonder, maar was toch niet zo mijn ding.

Een mens op de wereld zetten.

De geboorte. Hoe geweldig is het dat je als mens, een mens op de wereld kan zetten?! Een waar privilege van de vrouw. Maar wat een werk! Weer die handen voor inwendig onderzoek, mensen die denken de baas over jou te kunnen spelen, pijn, hard werken, emoties, keuzes, onzekerheden en bevallingskwaaltjes. Een kind op de wereld mogen zetten is zo'n wonder, maar voor die krachtact krijgt de vrouw minstens 100 punten voorsprong!

We zijn er nog niet hoor mannen!

Want heb jij wel eens last gehad van een gehecht perineum? Borsten van glas? Weken lang kraambloed en gehannes met oh zo charmante luierachtig maandverband?
Waarschijnlijk niet. Dat hoort namelijk ook bij het moederschap. Net als:
  • lekkende borsten op zeer ongelegen momenten,
  • niet kunnen hoesten zonder bang te zijn voor urineverlies omdat je bekkenbodemspieren niet meer zo optimaal werken,
  • altijd beschikbaar moeten zijn, jij bent namelijk de lopende voedselvoorziening,
  • de verplichtingen als contactpersoon met de school en alle ouders van vriendjes en vriendinnetjes,
  • het overzicht behouden in de kast of er genoeg luiers, doekjes, crème en melk is,
  • midden in de nacht wakker worden om te beseffen dat je nog cupcakes moet bakken voor de verjaardagstraktatie,
  • op je werk jezelf een ontaarde moeder voelen omdat je niet thuis zit te bonden met je kind,
  • je het gevoel hebt te kort te schieten voor je baan,
  • en altijd weer die blik in de spiegel waarin je ziet dat het moederschap je van binnen rijker heeft gemaakt, maar met haaruitval, soms meerdere rondingen, veranderde borsten, de wallen onder je ogen, gevoeliger bindweefsel, je van buiten wel laat merken dat er iets veranderd is.

En nu samen

Vaderschap en moederschapAls onze kleintjes niet meer uitsluitend steunen op de borstvoeding, niet meer alleen inwendig door de moeder gedragen hoeven te worden en de moeder zich zo ondersteund heeft gevoeld zodat ze weer fysiek op volle kracht kan zijn, komt het moment waarop we het ouderschap niet alleen samen kunnen gaan doen, maar ook echt eerlijk kunnen verdelen. Want we kunnen net zoveel werken, net zoveel thuis zijn en net zo goed vooruitdenken wat in het huishouden en in het gezin nodig is. Wat een zegen! (En moeder, dan is het ook aan jou de kunst om los te laten, want als je nog altijd het luiertasje pakt als manlief naar de speeltuin gaat, dan leren ze die verantwoordelijkheid natuurlijk nooit 🙂 ).

Nu ben ik waarschijnlijk nog 10 punten vergeten, maar jullie snappen me wel toch? Vaders, ik zou gewoon zonder piepen die 2 luiers extra verschonen en in je handjes knijpen dat jij niet op je werk zit te kolven alsof je Miss Demeterkoe herself bent 🙂 .

Pasen en het nieuwe leven

Paaseitjes zoekenPasen is het feest van het nieuwe leven. Al eeuwen viert men het ontwaken van de natuur uit de winterslaap. Overal barsten de knoppen, bloemen bloeien, vogels bouwen hun nest en lammetjes huppelen in het veld; de lente is begonnen!

Pasen is natuurlijk ook het allerbelangrijkste feest in de Christelijke gemeenschap. Hoe dat allemaal zit, lees je hier!

Lees verder

Geweldloze communicatie

Verbindende cmmunicatieGa naar je kamer!
Wat heb jij nou weer gedaan?
Hou op!
Ruim je speelgoed op!
Je moet nu even stil zijn.
Ik hou van je.

Ik zag eens een filmpje van een cabaretier waar een jongetje van een jaar of 4 werd gevraagd welke zinnen zijn ouders het meeste tegen hem zeggen. Hij noemde bovenstaande zinnen.

Lees verder

Antroposofie voor beginners – De zintuigen

Leef bewust en ontwikkel je zintuigenJe hoort iets, je voelt iets, iets raakt je. Ja, dat zijn onze zintuigen die hard aan het werk zijn! Heel de dag nemen wij waar met onze zintuigen en ze zeggen ons veel over ons zelf en over de wereld om ons heen. Wie bewust in het leven wil staan, is ook bewust bezig met de zintuigen. Hoog tijd om de zintuigen eens nader te bekijken!

Lees verder

Gezond gehecht én zelfstandig, zo doe je dat!

Kan jouw kind op jou vertrouwen?Waarom doe jij zo moeilijk over crèches? Hoezo wil jouw kind niet bij Sinterklaas op schoot zitten, is toch leuk?! Waarom laat je je baby niet gewoon even in zijn bedje boven huilen, als hij moe genoeg is valt hij zo in slaap. Zit je niet een beetje te veel op je kinderen? Geef je ze wel genoeg ruimte om zelfstandig te worden?

Komen dit soort vragen je bekend voor? Het zijn vragen die mij gesteld worden, waar ik zo diplomatiek mogelijk op probeer te antwoorden. Van binnen vraag ik me af: waarom is een natuurlijke hechting voor ons westelijke mensen zo onnatuurlijk geworden?

Lees verder

Jaarfeestenoverzicht (voor de vrijeschool)

Het hele jaar staat bol van de feesten. We kennen allemaal de grote feesten zoals Kerstmis en Pasen, maar er zijn ook meer onbekende feesten zoals Maria Lichtmis of Sint Jan. Er zijn feesten die voortkomen uit oude tradities en gebruiken die door de eeuwen zijn doorgegeven, sommige feesten hebben een godsdienstige oorsprong en weer andere feesten zijn eigenlijk pas sinds korte tijd populair geworden. Veel feesten die wij tegenwoordig in Nederland vieren, zijn een potpourri geworden van tradities, gewoonten en gebruiken uit verschillende culturen en religies.

Lees verder

Opvoedkundigadvies: mom-shaming of inspiratie?

Moederschap en onzekerheidOuders (vooral moeders) zijn vaak niet mals voor elkaar. Oordelen vliegen als onzichtbare bommetjes door de lucht en innerlijk kent elke moeder wel die gevoelsuitbarsting: Ik doe het niet goed genoeg!

We weten natuurlijk dondersgoed dat dat onzin is! We werken ons allemaal drie slagen in de rondte, geven ons allerbeste en ik durf te beweren dat iedere ouder die dit leest vol overgave en liefde zich ontfermt over de kinderen. Jij bent dus een goede moeder/goede vader!

Lees verder