Een magisch Sinterklaasfeest

Sinterklaas intocht in GroningenWie kent dat gevoel van dat je door de straat loopt en je het idee hebt dat je net een veer en een kleurige pet de hoek om zag flitsen? Of wie sloop er vroeger, net als ik in de nacht zijn bed uit om door de gordijnen te gluren of je misschien Sinterklaas op het dak zou zien.

Voor mij als kind was Sinterklaas gehuld in magische nevelen. Zoals in Duitsland Nikolaus altijd een spoor van fairy dust achter zich laat, zo betoverend en ontastbaar was de Sint ook voor mij in mijn kindertijd.

Sinterklaas, een leugen?

Sinterklaas bestond voor mij als kind echt. Mijn ouders spraken niet over wat Piet zou doen als ik niet braaf was en gaven vragen over de Sint gewoon terug…. „ Wat denk jij?“ Mij werden geen leugens verteld, ik geloofde in de magie omdat ik erin wilde geloven. Voor kleine kinderen bestaat er nog een dromerige wereld die ergens tussen de werkelijkheid en de fantasie zweeft. Leer kinderen niet te geloven in de Sint, maar verklaar ze ook niet intellectueel de wereld uit angst om te liegen.
Op een dag wordt elk kind wakker en komen de vragen. En opeens komt het besef hoe het zit en is het tijd een ingewijde te worden in de raadselen rondom de Sint. (Lees onderaan mijn verhaaltips voor kinderen)

Sinterklaas anno 2018

Opvallend van tegenwoordig vind ik hoe reëel en tastbaar de Sint voor kinderen is geworden. Sint komt via het Sinterklaasjournaal tot op de poriën scherp de huiskamer binnen. Sint is niet in vraagtekens gehuld, maar we leven vol emotie mee met alle ervaringen en tegenslagen op zijn tocht naar Nederland.
In Nederland gekomen staat een stuiterende kinderzee te wachten op de Sint. Luid schallen de liedjes door de boxen om tegen de spreekkoren van de voor- en tegenstanders van Zwarte Piet op te komen.
Politie en ME teams begeleiden de Sint terwijl mijn kinderen zich afvragen waarom iedereen Zwarte Piet roept, terwijl ik hen juist net heb geleerd over de roetveegpiet. En: „Waarom, mama is er zoveel politie? Waarom schreeuwen die mensen zo, het lijkt wel of ze boos zijn?“

Sinterklaasgekte

In de hoop dat Charlotte Demotions dit boek nog een keer vernieuwd uitgeeft!Na de intocht van de Sint begint de tijd van opwinding pas echt. Dagelijks mogen de schoenen gezet worden, elk weekend vinden er Sinterklaasevenementen plaats, elk kind kan wel een paar keer Sint en Piet live ontmoeten ("Hé mam! Die baard is heel anders dan die van Sint op TV!"), de grote speelgoedwinkels kunnen hun Dagobert Duck geluk niet op en op 5 december komen de grootste zakken vol met cadeaus de huizen binnen om opengescheurd te worden op zoek naar de iPhone die bovenaan het verlanglijstje stond.

Vier weken lang slaan de kinderhartjes in razend tempo, draaien wij ouders op hoge toeren om aan de verwachtingen van de Sint te kunnen voldoen en zijn we allemaal weer blij als de rust op 6 december is weergekeerd…voor even…

Wat was ook alweer het idee van het Sinterklaasfeest?

Sinterklaas is heilig verklaard omdat hij mensen in nood hielp. Wij gedenken Sinterklaas door te delen en door het zo moedig te zijn onszelf in de spiegel te durven bekijken. Lees mijn Sinterklaasblog over de achtergronden van Sint en Piet. Naar mijn bescheiden mening gaan we met de huidige ietwat consumentistische, more is more trend een beetje voorbij aan het idee van dankbaarheid, verwonderende vreugde en geheimzinnigheid.

Less is more

Ik kies voor de magische, kleine, warme familiaire versie van het Sinterklaasfeest. Wij bekijken de Sint alleen bij de intocht. We zingen en lezen mooie Sinterklaasboeken. We bakken pepernoten zodat ons huis geurt naar speculaaskruiden en we maken borstplaat om uit te delen aan onze dierbaren.
Schoentjes zetten is een feest en kan prima 1x per week (of vaker zodat je leert dat de Sint het druk heeft). En als je niet gewend bent dat altijd alle wensen in vervulling gaan, dan zie je zelfs nog de grote dankbaarheid in de ogen van die kleine snoetjes als ze een een heerlijk mandarijntje en een handje vol pepernoten vinden.
Geniet van een Sinterklaasavond waarbij de harten kloppen van verwachting, geniet van de warmte bij de open haard en de gezelligheid, lach, zing, smikkel en deel. En ben dankbaar voor alle materiële en immateriële geschenken, want dankbaarheid is de herinnering van het hart.

En nog even kort over die Pietendiscussie:

Welkom SinterklaasWeet je dat we het eigenlijk zo met elkaar eens zijn! We willen een fijn feest voor ieder kind. Als dat je vertrekpunt is, dan houd je niet vast aan dat wat was, maar dan zoek je samen naar iets wat iedereen blij maakt; dát is delen en dát is jezelf in de spiegel durven kijken.
Het is een feit: sinds het leven van de Heilige Nicolaas in de 13e eeuw, is het feest talloze keren aan de veranderende tijd en het samenstromen van culturele invloeden onderhevig geweest. Waarom dan nu zo krampachtig vasthouden aan iets, wat voor kinderen niet van het geringste belang is?
 Kunnen we afspreken de discussie over die goede Piet niet meer voor de ogen van kinderen te voeren?
Ik ben vol vertrouwen; we hadden even tijd nodig, maar het uiterlijk van Piet gaat veranderen! Vanaf volgend jaar in ieder geval op onze jaartafel mooie roetveegpieten in alle huidskleuren die onze aarde rijk is. Mee eens?

 

28.11.2018 Waldorf Bientje

Meer lezen en zingen?

Sinterklaas op de jaartafelVoor andere jaarfeesten klik hier.
Wil je meer lezen over hoe je een jaartafel kan maken, kijk hier.

Onder dit artikel zie je een paar linkjes naar YouTube. Ik zing (nu nog heel provisorisch met telefoon, 1 stem en de jaartafel) Sinterklaas liedjes zodat jullie bij interesse mee kunnen zingen en ze zo kunnen leren. Succes!

Bij Waldorf Bientje vind je inspiratie voor de jaartafel. Kijk op Facebook of Instagram.

Sinterklaas, hoe vertel ik het mijn kind?

Sinterklaas zweeft door de lucht"Heel lang geleden woonde er in het verre land Spanje een oude man die Nicolaas van Myra heette. Hij was een eenvoudige en vrome man, die elke dag zijn stukje grond bebouwde en zijn beesten verzorgde. De man was zeer geliefd in zijn dorp, omdat hij altijd alles deelde van hetgeen zijn kleine landje aan groenten opbracht. Vaak gaf hij zelfs meer weg dan hij zelf kon missen. Jaar in jaar uit woonde Nicolaas daar vredig. Op een najaarsnacht teisterde een harde storm de streek. De regen stroomde met bakken naar beneden. Bliksemflitsen schoten door de lucht. Op een gegeven moment begon het zelfs hard te hagelen en te sneeuwen, zodat het hele land er wit en ijzig uitzag. Het was een verschrikkelijk noodweer. Het was deze nacht, dat er op de deur van Nicolaas van Myra werd geklopt. Het kloppen was zacht en zwak en eerst hoorde hij het niet doordat het werd overstemd door de harde storm buiten. Pas toen het het kloppen wat harder en doordringender werd, werd het door de oude man gehoord. Hij deed gauw de deur open. Buiten stond een arme vrouw met haar kind, verkleumd van de kou.

"Kom binnen", zei Nicolaas, "en warm je bij het haardvuur". De vrouw strompelde met het kind in haar armen de kamer in en viel op haar knieeën van dankbaarheid. Gauw liet hij haar opstaan en begeleidde haar naar het vuur dat warm in de haard knetterde. Hij haalde zijn warme mantel, sloeg die om de vrouw en haar kind heen en ging een stevige maaltijd voor hen klaarmaken. Na het eten legde hij de twee in zijn bed, zodat ze een goede nachtrust zouden hebben. Die nacht werd het kind ernstig ziek. Het had zware kou gevat en er moest hulp worden gehaald. De oude Nicolaas ging de koude stormnacht in op weg naar een kruidendokter. Hij liep door de ijzige stormen met sneeuw en hagelbuien, zonder mantel, want daarin lag het zieke kind nog gewikkeld.

Na een uur vechten tegen de storm en koude, kwam hij bij de woning van de kruidendokter en klopte aan. Na een tijdje werd opengedaan. "Wat moet je hier?" vroeg de kruidendokter bits. Nicolaas vertelde hem van het zieke kind, en smeekte hem mee te gaan naar zijn huisje om te helpen. "Je denkt toch niet dat ik met dit weer naar buiten ga?" was het antwoord dat hij kreeg. "Maar het kind zal sterven als er geen hulp komt," smeekte Nicolaas. "Beter het kind dan ik" schreeuwde de kruidendokter en hij sloeg de deur met een klap dicht.

De oude Nicolaas strompelde verder. Zijn witte haren en zijn witte baard waaiden langs zijn gezicht. Hoestend, rillend van de kou en met tranen in zijn ogen door de hagel en de storm, liep hij verdrietig over het smalle pad verder. Plotseling kwam hem een oud vrouwtje tegemoet. "Wat loop je daar treurig," zei ze, "ga toch naar huis, straks word je nog ziek door de koude". Toen vertelde Nicolaas haar over het zieke kind. "Hier," zei de vrouw, "heb je kruiden, die zullen het kind genezen. Ga nu maar gauw naar huis, voordat het te laat is." En meteen nadat zij dit had gezegd was zij verdwenen. Rennend en struikelend haastte hij zich naar huis. Eenmaal daar aangekomen, begaven zijn krachten het. Hij sleepte zijn verkleumde en rillende lichaam naar het bed waar de moeder met haar kind lag. Gelukkig, het kind zou gered worden. Het kind zou mogen blijven leven.

Die nacht stierf Nicolaas. Engelen begeleidden hem naar de hemel. Zij hadden opdracht om hem direct bij God Vader te brengen, want deze had gezien hoe hij altijd deelde met zijn medemensen. God Vader had ook gezien hoe hij zelfs zijn eigen leven offerde voor dat van een kind. God Vader ontving Nicolaas en hij gaf hem het mooiste geschenk dat je maar kunt bedenken. Vanaf dit moment mocht hij elk jaar een keer terugkeren naar de aarde om de mensen te leren elkaar wat van zichzelf weg te geven. Zo kan Nicolaas op aarde voortleven in de harten van de mensen. En de mensen zijn elk jaar weer blij als zij de oude Nicolaas in hun hart mogen ontvangen. In de koude najaarsdagen, aan het begin van de adventstijd, als de hele aarde wacht op de komst van het Christuskind dat zijn licht op aarde zal komen brengen, gedenken de mensen Nicolaas, door aan de kinderen en aan elkaar geschenken te geven. En zij noemen hem de Heilige Nicolaas of Sint Nicolaas."

In een Spaanse villa

Kille koude donk’re dagen

Sinterklaas is jarig

Een Piet ging uit fietsen

Geplaatst in De jaarfeesten, Elke dag een mamadag en getagd met , , , .

2 reacties

  1. helemaal mee eens; zo vierde ik ook het Sinterklaasfeest met mijn kinderen en heb ik het zelf ook gevierd als kind. En m.b.t. de Piet: ook helemaal mee eens dat het tijd wordt de diversiteit in de wereld te vieren en hem alle kleuren en maten te geven die er maar te vinden zijn in de wereld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *