Fulltime ouderschap

In mijn ideale wereld werken de ouders van kinderen allebei parttime en zijn allebei parttime thuis voor het gezin. Beide ouders zijn vol betrokken in het gezinsleven, verdienen gezamenlijk de kost en hebben allebei dezelfde carrièrekansen. 

Ik weet dat het tegenwoordig vaak anders is. Vaak zijn twee banen nodig om het leven en de daarbijhorende wensen te kunnen betalen. Om carrière te kunnen maken moet je alles geven en is een parttime baan vaak niet voldoende.
Is men wel in staat het leven te bekostigen met het salaris van 1 ouder, dan is het toch vaker de vader die aan het werk gaat en de moeder die thuis bij de kinderen blijft. Ben je alleenstaand dan is het fulltime ouderschap sowieso bijna onmogelijk.

Het is een fase die zo snel voorbij gaat en niet terugkomt.

Men zegt weleens dat de grootste spijt die stervende mensen uiten, de tijd is geweest die ze niet met hun kinderen hebben doorgebracht. Bijna zonder uitzondering zeggen mensen met een zeer intensieve carrière, dat ze met terugwerkende kracht meer tijd hadden willen hebben met het gezin. Een fase die zo snel voorbij gaat en niet terugkomt.

Mijn man en mij gaat dat niet overkomen. Wij zijn daar principieel in en hebben daar gelukkig ook de mogelijkheid voor. De kinderen zijn de toekomst en het is onze taak als ouder ze op hun ontwikkelingsweg te begeleiden. Wij hebben geen kinderen gekregen om ze na 10 weken in de crèche te moeten brengen, omdat we liever werken of we anders 'de boot missen'.
De eerste jaren zijn mijn kinderen thuis en met hun steeds groter wordende wereld, groeit ook onze wereld weer om meer tijd aan onszelf en onze carrière te besteden.
Financieel hebben we het geluk dat we het zo voor elkaar krijgen, daarbij moet ik toegeven dat dat ook betekent, dat we in deze fase niet in de duurste wijk van Amsterdam kunnen wonen, dat ik niet de nieuwste iPhone heb, onze vakantiebestemming Nederland is en ik graag boeken koop bij de Kringloop.

Het is natuurlijk best een flinke opoffering om je wereld met kleine kinderen weer zo klein te maken. En tegenwoordig wordt er in mijn ogen door moeders niet vaak trots gesproken over de dagen die we thuis zijn. Vaders hoor je daarentegen wel opscheppen over hun papadag :)!
Natuurlijk is er lang voor gestreden om meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen te krijgen. Daar ben ik ook voor! Maar het lijkt alsof men tegenwoordig meer punten scoort met een succesvolle carrière, dan succesvol ouderschap.

Onze kinderen hebben ons nodig!

We willen toch alle eerste ontwikkelingsstapjes als familie zien en delen? Kleine kinderen bouwen hun zelfvertrouwen op een goede hechting. Het is hun eerste levensbehoefte om bij hun ouders te zijn en van daaruit met kleine stapjes de wereld te veroveren. Kinderen willen ziek zijn en weer gezond kunnen worden in hun eigen vertrouwde omgeving. Ze worden van zichzelf al zo snel groot, we willen dat toch niet missen of versnellen?
Zelfstandigheid, sociaal gedrag en weerbaarheid leren ze met de tijd, dat hoeft wat mij betreft nog niet met 3 maanden oud in de crèche.

Ter afsluiting wil ik nog zeggen dat het natuurlijk heel belangrijk is om ruimte voor jezelf en je partner te creëren! Kinderen gedijen natuurlijk het beste op gelukkige ouders.
Als juf heb ik vaak kunnen zien hoe belangrijk het is eigen hobby’s en een andere invulling dan alleen kinderen in het leven te hebben, zodat de focus op het grut niet te overheersend wordt.

Meningen zijn er zoveel als er mensen zijn en ik ben benieuwd wat jullie van mijn mening denken. 
Wie gaat er met mij mee de barricaden op voor volledige gelijkheid van de ouders: gelijke carrièremogelijkheden en gelijk verdeeld ouderschap?

Liefs!

Geplaatst in Everyday Mommy Bientje, Opvoedvraagstukken, Ouderschap algemeen.

5 reacties

  1. Wat verwoord je dat mooi Eveline! Het is voor mij heel herkenbaar. Onze zoon is nu 7 maanden en ik werk sinds kort weer 4 dagen per week. Vind ik eigenlijk veel te veel! Ik zou veel liever meer tijd met zoonlief doorbrengen. Maar ja, je denkt ook aan je carriere en niet te vergeten je financiele situatie… Ratio of emotie: dat is de keuze waar ik voor sta!

    • Dank je Marijn 🙂 Het is ook werkelijk niet eenvoudig en ik snap absoluut je twijfel. Geniet van je zoon en succes met het maken van de juiste keuze!

  2. Pingback: Een dankbare Nederlander in Duitsland. | Bientjes Everyday Mommyday

  3. Pingback: Waarom een blog? | Bientjes Everyday Mommyday

  4. Pingback: Help mijn kind is ziek! Durf ik dat aan? | Bientjes Everyday Mommyday

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *