Ik, jij, wij – maar dan geëmancipeerd en vrij.

Geëmancipeerde vrouw

Wat ben ik de vrouwen dankbaar die ooit de moed hebben gehad om de barricades op te gaan voor gelijke rechten van mannen en vrouwen. Wat is het terecht dat ik mag stemmen, mij mag scholen, mag werken waar ik wil, mij mag kleden hoe ik wil, seks mag hebben met wie ik wil en dat ik baas in eigen buik ben!

Ik ben er mij van bewust dat door de plek waar ik geboren ben en de man die ik getrouwd ben, ik in een luxe positie zit. Er zijn nog zoveel plekken in de wereld waar onrecht wordt gedaan aan vrouwen en dat is onvoorstelbaar! Dat verdient de aandacht, elke dag opnieuw! Ik word geraakt door beelden uit India waar vrouwen een protestmuur van honderden kilometers maken om zich samen sterk te maken tegen het onrecht wat hen wordt aangedaan. En met de dag raak ik meer geïrriteerd en boos op de overtuiging van sommige mensen van religieuze instanties die in de afgelopen eeuwen een grote bijdrage hebben geleverd aan die ongelijkheid tussen mensen. 

Het is eigenlijk te bizar voor woorden dat we zelfs nog in ons westelijk-luxe-eiland waar we wonen moeten werken aan thema’s zoals (seksueel) machtsmisbruik binnen het huwelijk of op de werkvloer. Ik hoop van harte dat het vuurtje van de aandacht voor #metoo blijft branden, want dat is zo nodig! 

Nieuwe vorm van emancipatie

Hoewel het de West-Europese vrouw behoorlijk goed gaat, heb ik toch nog wat te wensen over. Als vrije, moderne vrouw wil ik een lans breken voor een nieuwe vorm van emancipatie voor zowel vrouwen, mannen als kinderen. En wel op de volgende 3 punten. 

Stereotype vrouw?1. Ik wens mij dat we bewuster worden van de conditionering over wat vrouwelijk en mannelijk is.

2. Ik wens mij dat vrouwen op elk gebied vrij mogen zijn, zonder daarbij de man als nastrevende standaard te zien.

3. Ik wens dat wij ouders in de terechte emancipatiedrift geen consessies doen op de basisbehoeften van onze kinderen.

Wat ik daar mee bedoel? Lees verder!

1. Stereotypering van de man en de vrouw

Uit een Brits onderzoek met kinderen is gebleken dat we, hoe goed we ook ons best doen, niet genderneutraal opvoeden. Dat heeft zo zijn gevolgen, omdat we op die manier rolpatronen, rolmodellen, interesses en gewoontes aanleren die eigenlijk niet van origine in een man en vrouw zo sterk verankerd zijn. Er zijn natuurlijk biologische verschillen tussen man en vrouw, die moet je niet ontkennen. Maar het blijkt dat de verschillen, zelfs op hormonaal niveau, minder groot zijn dan je eigenlijk zou denken. Door dat geslachtsafhankelijke opvoeden stimuleren we het vertrouwde oerbeeld van de werkende, sterke man en de mooi uitziende, verzorgende vrouw.

Veel vrouwen hebben zich in de laatste eeuw al behoorlijk vrij gemaakt van dat beeld dat een vrouw slank, kuis, zwijgzaam, verzorgend achter haar man moet staan en dat zij zorgt voor de kinderen en het huishouden. De ideale man daarentegen zit, uitzonderingen daargelaten, nog best vast in het beeld van de fysieke en niet emotionele spiermassa en meestverdiener die het zorgen voor kinderen niet leuk hoort te vinden, maar liever de hele dag seks heeft. Echt geëmancipeerde mannen zouden bijvoorbeeld moeten kunnen kiezen om ook fulltime voor hun kinderen te zorgen zonder dat hun mannelijkheid daarbij in twijfel zou worden getrokken.

Wekende vrouwDe conditionering over wat vrouwelijk en mannelijk is, is wat mij betreft een INgewikkelde indoctrinatie vanuit onze opvoeding, cultuur, onderwijs, culturele erfenis waarvan het tijd is dat we die gaan ONTwikkelen. Wat zou het goed zijn als we ons geheel los zouden maken van dat juk en echt vrij kunnen zijn in wie we zijn, hoe we eruit zien en wat we in ons leven belangrijk vinden. 

2. De man niet meer als na te streven standaard

In de emancipatie van de vrouw meen ik weleens de neiging te zien om ook dat te kunnen doen en laten wat een man doet. Feminisme, met als doorgeschoten doel, een man te worden.
Echte emancipatie is voor mij, je volkomen losmaken van al het hokjesdenken. Een feminist is niet iemand die voldoet aan het voorgekauwde beeld van een feminist. Een feminist is in mijn idee iemand die met haar eigen biologie kiest voor haar ambities, behoeftes, wensen en dromen. Daarbij is het om het even of zij werkt, gedeeltelijk of fulltime zorgt voor de kinderen, wat voor een beroep ze kiest, hoeveel seks ze heeft met hoeveel verschillende partners, hoe zij zich kleedt, of ze make-up draagt en hoe zij haar toekomst ziet. Een feminist mag geheel onafhankelijk zijn net zo zeer als zij er ook voor mag kiezen om financieel afhankelijk te zijn zodat zij kan zorgen voor haar partner en kinderen. Vrij om alle keuzes te maken, vrij van oordelen; volkomen vrij.

3. De emancipatie van het kind

Fulltime ouderschapKinderen hebben het over het algemeen goed in het westen. Toch zijn zij in bepaalde maten het slachtoffer zijn van de huidige tendens in onze kapitalistische maatschappij waar vaders en moeders aangemoedigd worden zonder pauze, zo veel mogelijk te werken.

Onder de noemers feminisme, economische groei, financiële noodzakelijkheid en materialistisch meedoen, is dat te begrijpen, vanuit het kind niet.
We zijn zo bewust met de opvoeding en de noden van het kind bezig, dat de draagdoek voor de beste hechting, maar toch een kinderopvang vanaf 12 weken eenvoudigweg niet te rijmen valt.

Door de, door politiek gestuurde publieke opinie wordt in zekere mate voorbij wordt gegaan aan de werkelijke basisbehoefte van het kleine kind. De eerste 1000 dagen in een mensenleven, leggen de fysieke-en psychische basis voor de rest van het leven. Kinderen hoeven in die tijd geen consessies te doen ten bate van economische groei of onze zelfverwerkelijking. Die verantwoordelijkheid hoort bij het ouderschap van zowel de moeder als de vader! Kinderen zijn de toekomst en dat zouden politiek en onze werkgevers ook moeten ondersteunen.

Jip en Janneke

Wie gaat er met mij op de barricaden? Het is tijd om ons vrij te maken van alle voorgekauwde hokjes,  de maatschappelijke eisen en de schuldgevoelens van het nooit goed genoeg doen. Wij passen ons niet aan aan de norm, maar wij veranderen de norm zodat die bij ons past. Vanaf nu kiezen we alleen dat wat ons gelukkig maakt daarbij rekening houdend met de essentiële behoeftes van alle leden van het gezin.

Wat mij betreft is het tijd om Jip en Janneke eens anders te gaan voorlezen. Ik stel voor om bij de helft van de hoofdstukken de mannen- en de vrouwenrollen eens om te draaien. Idee?

 

Meer lezen:
Fulltime gedeeld ouderschap
De onvolprezen, multitaskende moeder
Jongens en meisjes verschillen minder dan het lijkt.
Welke voetsporen laat jij na?

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Ouderschap algemeen en getagd met , , , , , , , .

4 reacties

  1. Pingback: De opvoeding en het gezin anno 2019 | Everyday Mommyday

  2. Pingback: Nieuwsbrief Everyday Mommyday juli 2019 | Everyday Mommyday

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *