Kinderen snel na elkaar of meer afstand ertussen?

 

Ik zou niet mezelf zijn als ik niet overal een plannetje voor zou hebben. Natuurlijk ook de planning rondom het krijgen kinderen stond vast. Ik wilde graag kinderen en wel met 26 jaar de eerste. Dan 3 stuks in 5 jaar en het liefst 3 meisjes.

Natuurlijk loopt alles anders dan gepland. Ik werd op mijn 29ste zwanger van de eerste nadat ik een operatie vanwege endometriose moest ondergaan. De dokter had mijn eierstok kunnen redden en gaf me als advies, dat als ik kinderen wilde, ik nu maar aan het werk moest gaan. Kinderen inplannen komt nooit uit, maar mijn vriend ging overstag, trouwde met mij en bracht me snel mijn eerste zwangerschap.

Ik kreeg geen drie meisjes maar 3 jongens. Ik zou niet eerlijk zijn als ik niet toe zou durven geven dat ik dat bij de tweede en derde zwangerschap niet even teleurstellend heb gevonden. Maar zoals dat hoort en dat is ook de waarheid, vertel ik ook hoe dol ik ben op mijn fantastische drietal! Soms flirten mijn man en ik nog wel eens met de gedachte aan nr 4. Ze moet eigenlijk Anna heten, want dat hadden we al 13 jaar geleden bedacht. Maar of de roze sokken gaan helpen….ik weet het niet 🙂

Daarbij had ik ook een ander plan. Ik zou mijn kinderen dicht bij elkaar krijgen, zodat de verschillende levensfasen van de kinderen dicht bij elkaar zouden zijn en de fase waarin mijn lief en ik weer het rijk voor ons alleen hebben ook niet eindeloos ver weg.

Onze oudste zoon was 9 maanden toen ik zwanger werd en 4 jaar oud toen onze jongste geboren werd. Tussen de eerste twee zit 1,5 jaar en tussen de middelste en de jongste zit bijna 3 jaar.

Er zijn heel wat voor en nadelen te noemen voor kinderen dicht op elkaar of meer afstand ertussen.
Ten eerste is niets te plannen. Zwanger worden is liefde en een biologisch trucje tegelijkertijd. Soms is de liefde perfect, maar lukt het trucje niet. Soms overvalt het trucje je, terwijl er niet genoeg liefde is. Is er liefde en lukt het zwanger te worden zonder je geduld en relatie op de proef te stellen dan ben je een geluksvogel!

Kinderen kort na elkaar krijgen vind ik een aanrader omdat:
- de moeder nog zo in de zwangere, borstvoedende toestand is, dat ze die gewoon even verlengt.
- De kinderen als tweeling opgroeien en zoals in ons geval, de dikste vrienden van elkaar zijn.
- De kinderen als ze puber zijn, elkaar ook in dezelfde fase kunnen ondersteunen en op bijna gelijk niveau kunnen communiceren.
- Kinderen minder vaak handenbindertjes zijn omdat ze samen kunnen spelen.
- Omdat ze bijna gelijk opgaan qua ontwikkeling, doet de jongste gewoon mee met de oudste. In eigen bed blijven liggen, plassen op de wc, leren tellen, enz..
- De kleinkindfase sneller voorbij is en je dus ook eerder kan verheugen op meer tijd met je partner alleen.
- De tijd niet zo lang is voordat je weer aan je carrière kan bouwen.

Kinderen met wat meer afstand van elkaar krijgen vind ik een aanrader omdat:
- Je meer aandacht kan besteden aan de verschillende behoeftes van de kinderen.
- Je meer kan genieten van kleine dingen, omdat de drukte van allemaal kleine kinderprobleempjes je niet opslokt.
- Er is minder onderlinge jaloezie omdat de verschillen overduidelijk groter zijn.
- Het voor de tweede niet altijd zo frustrerend is de dingen net iets minder goed te kunnen.
- De kinderen vliegen niet tegelijk uit en het wordt daardoor minder snel stil in huis.
- Het moederlijf en je eigen behoeftes meer tijd krijgen om te regenereren.

Hebben jullie nog punten die ik aan mijn lijstjes kan toevoegen?

Liefs!

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Opvoedvraagstukken, Zwangerschap en geboorte en getagd met , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *