Kwaaltjes na de bevalling

Photo by Patricia Prudente

En dan ben je opeens moeder! Wat een rijkdom, verliefd kijk je naar het wondertje op je armen. Wat ligt jouw kindje er vredig bij, het lacht in zijn slaapje; de wereld is goed.

Maar de wereld staat ook op zijn kop! Want opeens ben je moeder geworden en dat moet en wil je perfect uitvoeren zonder dat je er eigenlijk echt op voorbereid bent. Wat komt er een hoop op je af! Alles is nieuw, alles is spannend en ook al gaan veel dingen als van nature, je hebt een hoop dingen waarmee je moet leren omgaan.

Ten eerst moet je leren omgaan met je kindje. Je moet leren het juist te verzorgen; het te voeden, te troosten, te verschonen, te laten slapen, te knuffelen en lief te hebben.

Maar jij bent er ook! En je lijf heeft het flink te verduren gehad. Alle hormonen in de zwangerschap zijn een aanslag op je lijf geweest. De wisselingen zijn soms heftig, maar ook de werking waardoor haar kan uitgevallen, je huid veranderd, je stemming beïnvloed wordt en je botten verweken.

"Bevallen is het mooiste en heftigste

wat ik in mijn leven heb meegemaakt!"

Misschien heb je geluk gehad en vond je de zwangerschap meevallen. Toch ontkom je niet aan de bevalling en de daaropvolgende veranderingen.
Bevallen is voor mij het mooiste en heftigste wat ik ooit heb meegemaakt. Ik gun alle vrouwen, dat ze durven te vertrouwen in de natuur van de mens. Dat ze de moed hebben te vertrouwen in de kracht en de vaardigheden van hun lijf. Is het niet een wonder dat jouw lichaam in staat is een nieuw mens op de wereld te zetten; een nieuwe versie van jullie zelf?

De bevalling, hoe bijzonder ook, kan natuurlijk wel zijn sporen achterlaten. Ten eerste is het voor ons persoonlijk een achtbaan aan gevoelens en ervaringen. Hier bespreek ik vooral het lichamelijke gedeelte, maar de psychische impact is zeker ook niet te onderschatten. De snel veranderende hormonen die tijdens en na de geboorte werken, kunnen je behoorlijk in de war maken. De meeste kraamvrouwen kennen de kraamtranen, maar onderschat ook niet werkelijk depressieve gevoelens. Spreek altijd uit hoe je je voelt en vraag om hulp als je je overmand voelt door wat je meemaakt!

"Je hebt topsport bedreven"

Je lichaam heeft veel te verduren gehad tijdens de geboorte. Je hebt een topsport bedreven en daardoor ben je moe. Niet gewoon moe maar MOE! En bijslapen zit er niet in want je hebt elke nacht nachtdienst en daarnaast ook nog eens een lichaam dat moet herstellen.
Misschien heb je een keizersnee gehad, een knip of ben je ingescheurd. Hulpverleners zullen hun uiterste best doen om ervoor te zorgen dat alles zo goed mogelijk kan helen. Maar alle ingrepen, zijn wel aangrijpend voor jou als vrouw. Vaak duurt het even voordat alles genezen is en je bijvoorbeeld weer goed kan lopen, zitten, staan of sporten.
In de eerste weken heb je nog bloedingen. In het begin zijn die heftig en met de tijd worden die steeds minder. Het bloed reinigt je lichaam en zorgt ervoor dat de wond die de placenta achterlaat goed kan helen.
Direct na de bevalling voelt alles nog pijnlijk en beurs aan. Soms duurt het ook best een tijd voordat je stoelgang weer echt goed loopt en kan het flink op zich laten wachten totdat je weer echt controle hebt over je blaas.

"Borstvoeding is geweldig maar niet altijd leuk"

Geef je borstvoeding dan zal je merken dat dat ook niet altijd makkelijk verloopt. Het is de beste voeding die de natuur bedacht heeft, maar je moet er wel voor werken. Je kindje moet goed leren aanhappen zodat het juist kan drinken en het goed is voor je borsten. Je tepels zijn het niet gewend dus kunnen enkele dagen tot weken pijnlijk zijn. Als de borstvoeding op gang komt en je krijgt te maken met stuwing, dan zijn je borsten gespannen en voelt het aan alsof ze kunnen exploderen als je er alleen al naar kijkt. De melk komt ook niet alleen op momenten dat het uitkomt. Als een kindje het op brullen zet, je seks hebt of gewoon als je net met de schoonfamilie aan het beschuit zit, kan de melk gaan vloeien.

"Het is een taboe in deze op SEKS gerichte wereld"

Vaak worden dingen weggelachen, maar het is behoorlijk heftig en met schaamte verbonden als je lichaam niet helemaal doet en werkt zoals je dat gewend bent. Veel vrouwen voelen zich onhygiënisch of durven niet te spreken over ongemakken bij hun borsten en tussen de benen. De vrouw met haar lichaam mogen in deze, zeer op seks en uiterlijkheden gerichte wereld niet onderdoen voor het beeld wat van hen (en van zichzelf) wordt verwacht. Het is een taboe om iets te zeggen over pijnlijke tepels, over blote borsten bij het voeden. Het is niet sexy om te zeggen dat je een nog pijnlijke vagina hebt of een volgens de normen te bolle buik.
Wees trots op je lichaam! Ieder mens heeft een moeder die hem of haar op de wereld heeft gezet. Dat lichaam moeten we vereren inplaats van met schaamte verhullen.
Stel je eens voor hoe je man zich zou gedragen als zijn perineum gescheurd zou zijn! Mijn man stelt zich altijd voor dat hij ongeoefend een marathon moet lopen en dan een baksteen moet poepen;) Je kan je voorstellen met hoeveel respect en zorg hij mij behandeld tijdens de bevalling en erna.

Wees trots op jezelf en geef duidelijk aan hoe jij je voelt en wat je nodig hebt. Men zal echt wel begrip hebben dat jij je tijd of hulp nodig hebt.

"In je broek plassen bij het niesen"

Ik kijk met veel plezier en ontzag terug naar de 3 geboortes die ik heb gedaan. Zoals gezegd, de mooiste en heftigste ervaringen tegelijkertijd. Ik heb ook de nodige kwaaltjes gehad. Ik had een keizersnee bij mijn eerste. Bij de tweede en derde zoon ben ik behoorlijk heftig ingescheurd. Na mijn tweede zoon functioneerde 1,5 jaar lang mijn bekkenbodem spieren niet goed, waardoor ik, als ik niet oppaste in mijn broek plaste bij het niesen. De hormonen en mijn lichamelijk ongemak hebben me flink van slag gebracht, waardoor ik echt ondersteuning nodig had.
Tijdens de zwangerschap van de derde had ik naast mijn standaard 3 maanden misselijkheid, veel rugklachten en heb ik hulp van een fysiotherapeut ingeroepen. Zij heeft mij tijdens en na de zwangerschap geholpen weer meester van mijn lijf te worden.
Nu ben ik moeder van 3 kinderen en een ervaringsdeskundige zou ik zo zeggen. Mijn lijf is in prima staat en behalve een beetje teveel huid/buik, iets veranderde borsten en een hart vol liefde voor 4 mannen, ben ik helemaal de oude!

"Spreek je uit moeders!"

Schaam je niet moeders! Spreek je uit en vraag om hulp! Heb je pijn aan je wonden, dan vraag om tips en zorg dat je je lichaam genoeg tijd geeft om te genezen. Voel je je verdrietig? Huil en vraag om een arm om je heen. Ben je depressief, roep om hulp! Wordt het je te veel, laat je man je helpen of schakel vrienden of familie in. Lukt het niet met de borstvoeding? Schakel een lactatiedeskundige in. Oefen je bekkenbodemspieren tot je ze weer onder controle hebt. Is het naar de WC-gaan een probleem, ga naar de dokter en regel hulp. Kan of wil je nog geen seks, schaam je niet en zeg wat jij wilt.
Laat je partner weten hoe jij je lichamelijk en psychisch voelt, de kans dat hij helderziend is, is relatief klein 🙂

Spreek je uit, kom voor jezelf op en zorg goed voor jezelf! Alleen dan is er ruimte om echt van dat kleine wonder in je armen te kunnen genieten.

Liefs!

Geplaatst in Zwangerschap en geboorte en getagd met , , , , , , , .

Eén reactie

  1. Pingback: Het ideale kraamcadeau | Bientjes Everyday Mommyday

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *