Mag ik alsjeblieft nog een snoepje?

Snoepen. Wat verstaan we eigenlijk onder snoepen? Is snoepen alleen letterlijk snoepjes eten? Of is het het eten van lekkere dingen zoals koekjes, snoepjes, taart, chips , ijsjes enz. Of is snoepen wellicht de manier van eten; lekkere dingen oppeuzelen, waarbij het dan om het even is of het koek is of groente, fruit en hartige hapjes?

Opvallend is dat snoepen, en dan bedoel ik de variant van het ongezonde eten, in onze cultuur sterk verbonden is met alles wat leuk en feestelijk is. Het vindt zijn oorsprong waarschijnlijk in de tijd dat voeding en vooral variatie nog schaars was. Op gewone dagen at je wat de pot schaft en als er iets bijzonders was, dan werd er met de beschikbare middelen, iets lekkers gemaakt.

Nu we in welvaart leven en een enorme keuzevrijheid hebben, is het nog steeds de gewoonte om iets lekkers neer te zetten als er iets te vieren valt.
 Tot op zekere hoogte is daar ook niks mis mee natuurlijk, het probleem is dat we een beetje overdrijven. We zien veel momenten om iets te vieren en als we vieren dan is het lekkers ook overdadig aanwezig. Ook hebben we steeds meer nodig om iets lekker te laten zijn, smaakversterkers, kleurstoffen, zout, suiker, het is inmiddels niet meer weg te denken. Je zou kunnen stellen dat we niet meer echt in staat zijn iets lekkers te waarderen. We zijn in zekere zin verslaafd zijn geworden en laten daarbij geen gelegenheid aan onze neus voorbij gaan om eens lekker te snoepen.

Na de tandarts eten we een ijsje als beloning voor het goede gebit

Op verjaardagen eten we taart. Als we bij opa en oma zijn, krijgen we een extra groot stuk chocola. Gaan we naar het zwembad, eten we frietjes. Komt er bezoek dan halen we gebakjes. Trakteren we, dan halen we muffins of zakjes snoep van stal. Wordt een baby geboren dat eten we beschuit met muisjes. Geven we een feestje dan eten we chips en borrelnootjes. Willen we kinderen belonen vanwege goed gedrag dan krijgen ze een extra koekje. Halen ze goede cijfers op school, dan juichen we dat toe met lekkers en cadeaus …. Moet ik nog doorgaan? Het is wel duidelijk volgens mij.

Ik ben geen vijand van suiker. Suiker, met mate, is naar mijn idee niet ongezond. Te veel suiker is niet goed. We zijn erg gewend geraakt aan veel suiker. En doordat suiker ons een tijdelijk goed gevoel geeft, willen we er meer van. Suiker is ook een uitstekende zoethouder. Kinderen vinden het heerlijk en in de drukte van alledag is het soms dan ook makkelijk kinderen even rustig te houden. Gewoontes als snoepen tijdens een lange autorit of het wachten ergens, zitten er snel in.

Toch zijn er tegenwoordig veel gezinnen die op zoek zijn naar goede snoepgewoontes. Gezinnen met kleine kinderen proberen ongezond snoep lange tijd nog buiten het zicht van de kleintjes te houden. Met het groter worden van de kinderen, kijkt men dan naar een gezonde verhouding tot snoepen. Het is soms lastig daar een weg in te vinden als kinderen bij anderen zien hoe daar de snoepgewoontes zijn of als opa en oma er niet zo het nut van inzien zich daarmee bezig te houden. Bij grotere kinderen is het natuurlijk moeilijker te controleren, al is de hoop er dan wel, dat de goede gewoontes en het bewustzijn voor wat gezond is voor je lijf er al stevig in zit.

Hoe kan ik gezonder snoepgewoontes creëren?

Het is leuk om te bedenken hoe je bepaalde ongezonde producten, gezonder kan maken. Internet barst van de leuke ideeën over gezonde limonade, zelfgemaakte ijsjes, lekkere koekjes en taartjes met minder suiker of zelfs uitstekende suikervervangers. Het grootste feest is natuurlijk dan, als kinderen mogen helpen. Iets wat je als kind zelfgemaakt hebt, smaakt per definitie veel lekkerder.

In ons gezin, houden we erg van de gezonde middenweg. We maken de meeste gerechten en baksels zelf, daardoor hebben we beter inzicht in wat we binnen krijgen en vermijden we nutteloze toevoegingen, waaronder vage E-nummers. Onze kinderen mogen elke dag, als we er aan denken wel een koekje of een snoepje eten. Geen heel pak, maar eentje, misschien twee. Een ijsje op een warme zomerdag, frietjes op vakantie en taart horen er bij ons ook gewoon bij. De kinderen leren zo iets lekkers te waarderen. Ze kennen daarbij het verschil tussen ongezond en gezond eten, zonder dat ik ze bang maak met spookverhalen.

Ik ben een grote fan van de monkey platter. Soms ook geluksbordje, kabouterproeverij of boevenbordje genoemd. Het is een bordje met verschillende vakjes waarin allerlei verschillende lekkernijen liggen. Daarbij kan je denken aan rauwkost (met yoghurtdip), fruit, stukjes worst, kaas, ei, crackers, noten, rozijnen, enz. Het leuke is dat de kleurenpracht en de gezelligheid van het samen eten van zo’n bord, echt een feest is. Mijn kinderen beginnen elke keer letterlijk te juichen als ik met een geluksbordje aan kom zetten.

Het is goed om je er altijd bewust van te zijn dat een goed gevoel niet alleen door lekkere voeding ontstaat, maar dat een beloning vooral te vinden is in wat je zegt of wat je doet. Ben je trots, wil je een feestje maken, heeft je kind troost nodig? Je hoeft in dat soort gevallen niet altijd cadeaus of lekkers te geven, je liefde komt het allerbeste tot uitdrukking door de daden die jij naar het kind toe onderneemt. Echt gezien worden is zoveel heerlijker dan de allerlekkerste reep chocola. Geldt dat niet ook voor ons volwassenen?

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Eten met kleine kinderen, Opvoedvraagstukken en getagd met , , , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *