Ontspannen eten met kleine kinderen

Broers en zussen dilemma'sEten met kinderen is een gevoelig onderwerp. Ouders lopen er allemaal wel een keer tegenaan: iets met kinderen die wel / niet / te veel / te weinig / de verkeerde dingen eten. En ouders maken zich zorgen. Terwijl het eigenlijk zo simpel is. Echt waar. 

Lees hier Susannah haar ervaring over hoe eten met kinderen opeens een stuk makkelijker kan worden.

Susannah:"Ik zal je precies vertellen waar ik denk dat het misgaat. En waar het ook bij ons misging. Maar ik heb wat bijgeleerd. Kan jij ook. Komt ie: je vertrouwt je kind niet. En dat zou je wel moeten doen.

Ieder mens is anders

Collectief hebben we (over het algemeen) als ouders aangenomen dat wij verantwoordelijk zijn voor wat en hoeveel onze kinderen eten. Dat begint direct al bij de geboorte. Als je borstvoeding geeft en het komt niet direct op gang, ga je kolven onder begeleiding van een verloskundige, kraamverzorgster en misschien uiteindelijk een lactatiekundige. En elke druppel telt. En elke milliliter. En het baby’tje wordt gewogen. Mag niet te veel afvallen of moet daarna iig wel volgens de curve gaan groeien.

Maar kijk even om je heen: elk mens is anders. Andere bouw, ander lijf, andere spijsvertering, de één heeft een allergie, de ander een intolerantie, de derde eet alles wat los en vast zit. En echt. Dat is al zo vanaf de eerste dagen in jouw buik. Je kind is zichzelf. En als het honger heeft, wil het eten. Echt waar. En als het dorst heeft wil het drinken. Heus.

Familytime

Eten met kleine kinderen

Als ouder bepaal je wat er op tafel komt. We weten steeds meer over voeding, dus de meesten van ons doen wel min of meer ons best gezond eten op tafel te zetten. Dat doe je dan in kleine porties op het bord van je kind en je schept op wat je zelf graag eet, je wenst elkaar eet smakelijk en dan ga je lekker eten en praten. Gezellig. Vertel iets, vraag iets, neem een hapje, luister naar elkaar, heb plezier. Familytime.

Maar wat als dat niet lukt? Wat als je kind niet wil eten? Met eten gooit? Gewoon niks wil? Of alleen maar de appelmoes? En nog meer appelmoes? Nou, das dan prima. Niet mee zitten. Als er nog wat is, en het zijn geen drie borden maar gewoon nog een schepje, dan is dat prima toch? Niet gevaarlijk. Niks van de groente. Prima. Wat jij wilt. Zijn lijf, zijn maag. Ontspan.

De regels bij het eten

Er zijn wel regels: We zitten op onze stoel tijdens het eten. En eten is om te eten. Niet om mee te spelen, niet om mee te gooien. Vertel duidelijk: “Als je opstaat van tafel of gaat spelen met je eten, zegt mij dat dat je klaar bent met eten. Dan ruim ik het op. Dan komt het volgende eetmoment een volgende kans.”
En houd je daaraan. Wees daarin vriendelijk maar zeer consequent. “Je laat me zien dat je klaar bent, dankjewel.” Als je kind dan boos wordt, mag je de emoties accepteren, maar dat verandert niks aan de tafelregels. “Je bent boos he, omdat ik het eten heb opgeruimd. Dat snap ik. Maar als je wilt eten, moet je even wachten tot het volgende eetmoment, want je liet zien dat je klaar was.”Let op: dat is echt heeeeel erg moeilijk als je stiekem een agenda hebt: dat je kind meer moet eten. Maar probeer het alsjeblieft een paar dagen. Echt!! Dan begrijpt je kind de regels pas. Als wat jij zegt hetzelfde is als wat je doet. Als je dus meent wat je zegt en je aan je woord houdt.

Ontspan echt over die maaginhoud. Echtechtechtecht. Ik weet hoe moeilijk dat is. Been there.. many times. Maar ook al eet mijn zoon maar 1 hap, dat is prima. Zodra hij voelt dat het voor mij een non-issue is, hoeft hij ook niet te experimenteren met z’n macht over dat bord. Ik ben met andere dingen bezig. En dan kan hij eten. In de ontspanning. Hè, wat fijn!

Eet smakelijk!"

Meer lezen van Susannah? Kijk hier: Moederschap in ontwikkeling of bezoek de site van Susannah hier. 

Extra tips

Wat is gezonde voeding?De eerste hapjes vast voedsel

Mijn kinderen hebben 6 maanden uitsluitend borstvoeding gekregen. Pas na het eerste halve jaar heb ik naast de moedermelk, vast voedsel aangeboden. We zijn begonnen met wortel en zoete aardappel. Kijk maar eens hier naar een mooi voorbeeld van een voedselintroductieschema.

Met de handjes eten

Bied je kind hele stukken ter grote van het knuistje aan om te ontdekken. Zo leert het kind naast de geur, smaak en temperatuur ook de textuur, grote en vorm kennen. Het kind wordt niet gevoerd, maar mag met zijn handjes en mondje zelf het eten verkennen. De praktijk leert dat dit experimentele eten kinderen een stuk zelfstandiger maakt en zij later ook betere en gezondere eters worden. Deze methode heet ook wel de Rapley methode of de Kleintjesmethode.

Monkey Platterfeestje

Wij zijn grote fan van het apenbordje. Onze kinderen krijgen vaak dit soort schilderijbordjes waar verschillende lekker hapjes naast elkaar liggen zodat het voor kinderen een feestelijke proeverij is. Onze kinderen zijn er dol op en zijn daardoor prima eters en experimenteerders van onbekende smaken geworden.

geek je kind de kans je na te bootsenVlijtige keukenhulpjes

Laat kinderen meehelpen in de keuken. Een zelfgemaakte maaltijd smaakt altijd 10x zo lekker en tijdens het koken zijn er genoeg mogelijkheden om ingrediënten te proeven. Ik zette mijn kinderen al vanaf dat ze konden zitten op het keukenblad om te helpen. Wel oppassen! Niet te dicht bij het vuur en nooit alleen laten zitten.
Onze grote jongens vinden het nog altijd zo heerlijk om te helpen en ze zouden het liefst nog steeds bovenop het keukenblad zitten, helaas past dat met hun 5 en 6 jaar niet meer 🙂

Ritme en rituelen

Voor kinderen is het altijd heel prettig als de etensmomenten vaste momenten op de dag hebben en het eten altijd volgens een gelijk ritueel verloopt. Ritme brengt rust en voorspelbaarheid, rituelen brengen kwaliteit. Samen tafel dekken, wachten tot iedereen aan tafel zit, kaarsje aan, wellicht een etensspreuk en dan gezellig samen eten. Onze jongens helpen ook altijd met het afruimen door hun eigen bordje naar de keuken terug te brengen. Is iedereen klaar? Dan mag ook weer het kaarsje uit. Dat was fijn zo samen.

 

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Eten met kleine kinderen en getagd met , , , , , , .

2 reacties

  1. Ik heb wel een vraag nav bovenstaande
    Mijn dochter doet t idd zoals jij beschrijft, als ze na 1 hap zeggen genoeg te hebben accepteert ze dat. Maar t gevolg is wel dat ze dan met een lege maag naar bed gaan en dan snachts met een rammelende maag wakker worden en haar wakker maken. Terwijl zij ook erg hecht aan haar eigen nachtrust
    Hoe zou dit dan op te lossen zijn?
    Ben wel benieuwd, heb je daar ook tips voor?
    Dag, vriendelijke groet, clasien schuurman

    • Ha Clasien Schuurman,

      Hier eindelijk mijn antwoord. Ik denk dat het binnen de tafelmanieren belangrijk is dat kinderen aan tafel blijven zitten zolang er gegeten wordt. Zodat het kind alle kans krijgt om tóch iets te proberen of tóch te gaan eten.
      Mocht het kind dan niks eten en in de nacht van de honger wakker worden dan zou ik, afhankelijk van de leeftijd toch doorzetten. Morgenochtend is er weer het ontbijt, dan kan je weer eten. En dan de volgende dag ernaar refereren. Als ouders even doorbijten dus…

      Wat ik wel eens heb gedaan toen mijn kinderen vooral de warme maaltijd lieten staan, is de maaltijden omdraaien. In de middag warm eten en savonds brood, zodat ik zeker wist dat ze iig voor de nacht genoeg binnen hadden gekregen.

      Ik hoop dat je er wat aan hebt. Lieve groet, Eveline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *