Ruim toch eens je zooi op!

Opruimen met kleine kinderenWat kan ik af en toe wanhopig raken van de wanorde die mijn kleine kinderen, al vlinderachtig spelend, om zich heen kunnen creëren. Alle kasten zijn opengetrokken en met alles is even gespeeld, alvorens er alweer een volgend spel om aandacht vraagt. Heel gezond speelgedrag, dat is het, maar voor ons ouders niet altijd even prettig, dus roepen we: Ruim die zooi nou eens op!" 

Nabootsen

Maar wat een pech, dát kunnen onze kleine kinderen nog niet. Waar we onze ongeorganiseerde en soms ook gewoon luie pubers aan het werk kunnen zetten (met dreiging van het innemen van de telefoon 😉 ), zo hebben onze peuters en kleuters nog onze hulp nodig. Kleine kinderen leren alles in hun eerste levensjaren door na te bootsen. Ook opruimen leren ze van ons. Dat, al nabootsend opruimen, is geen bewust nadoen van ons gedrag, maar het innerlijk meebewegen met wat wij doen en met welke intentie wij de dingen doen.

Het voorleven van een goede gewoonte beklijft bij kinderen in het 'gewoontelichaam'. Heb je eenmaal leren fietsen dan verleer je dat nooit meer. Fietsen doe je niet meer bewust, het is een geautomatiseerde handeling, waardoor we ruimte voor andere dingen hebben. Van alle goede gewoonten die wij als kind al nabootsend hebben geleerd, zouden ze wel eens een leven lang plezier kunnen hebben.
Neem je kind aan de hand (denk aan de positieve insteek van Mary Poppins 😉 ) en constateer na afloop hoe fijn het is dat nu alles weer op zijn eigen plekje ligt en heerlijk kan uitrusten voor de volgende speeldag.

Waarom opruimen?

Peuters doorzien nog niet het doel van het opruimen. Ze kunnen al nabootsend en met de beste bedoelingen mee ijveren om spulletjes van links naar rechts te ruimen.

Zo moest ik laatst nog even snel voor ons bezoek kwam de kamer een beetje op orde maken. Mijn grote jongens hielpen vlijtig mee. Mijn peuter ook. Hij pakte namelijk een grote wasmand uit de badkamer, liep ermee naar zijn keukentje en trok alle kastjes leeg om alles in de wasmand te verzamelen. Hij was ongelooflijk hard aan het meehelpen; echt netjes zag het er daarna niet uit 😉

Spelend leren

Jonge kleuters verliezen zich tijdens het opruimen snel weer in het spel. Dat is heel gezond en heel natuurlijk, maar om ze toch mee te laten helpen is het een idee om juist het opruimen tot een spel te maken. "Kijk, het paardje is moe, rij jij hem in de stal?” “Nu ben jij de eekhoorn en mag je alle nootjes (houten blokjes) verzamelen in het mandje."

Vanaf een jaar of 6 zijn kinderen dan in staat om afstand te nemen van het spel en zich werkelijk te focussen op een taakje. Toch is het fijn als de volwassene helpt het overzichtelijk te houden. "Ruim de kamer op", is dan wat moeilijker te overzien dan bijvoorbeeld de opdracht om het winkeltje op orde te maken, de poppen allemaal in bed te brengen of de treinbaan in de kist te verzamelen.

Ons dagritme

Om onze kinderen de vrijheid te geven daadwerkelijk uitgebreid te kunnen spelen, zonder dat ik tussendoor zeur dat het toch wel heel troeperig wordt, hebben wij een paar regels. De hoofdregel is dat we samen om 17 uur, voordat we gaan eten, opruimen. Voor de spelletjeskast geldt dat er maar 1 spel per keer uit mag en het liefst alleen op tafel gespeeld. En om de uitruimdrang van de allerkleinste een beetje overzichtelijk te houden heb ik ontdekt dat het gewoon het slimst is om niet al te veel speelgoed grijpbaar neer te zetten (leer hier over less is more).

Tijdens het opruimen heb ik de regie en verdeel ik taakjes. En ik oogst al de vruchten: het is zo leuk om te zien dat de jongens steeds zelfstandiger worden. Steeds vaker krijg ik de gelegenheid om tijdens dat opruimmoment ook even de door mij zelf gemaakte zooi op te ruimen.

Goed voorbeeld doet volgen!

Geplaatst in Elke dag een mamadag, Opvoedvraagstukken en getagd met , , , , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *