Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet!

Follow my blog with Bloglovin
Mijn kinderen hebben een Nederlands en een Duits paspoort

☆ Tweetalige opvoeding, wat een luxe! ☆

Ik heb nooit zoveel gehad met die exotische behoeftes alleen op reis te gaan en te emigreren. Maar zoals altijd heeft het leven verrassingen in petto. En mijn verrassing was de liefste en de leukste Duitser te ontmoeten tijdens een biografisch voor mij zeer interessant reisje naar Frankrijk. 13 jaar later nu ben ik gelukkig getrouwd, hebben we drie kinderen en woon ik sinds 6 jaar in Duitsland.

We begonnen ooit in het Engels samen tot ik gewoon Nederlands tegen hem ben gaan kletsen. Verstond hij het niet, dan zei ik het gewoon wat harder 🙂 Inmiddels spreken we heel vanzelfsprekend onze eigen talen tegen elkaar. En klinkt Duits gewoon als Nederlands voor mij. De kinderen groeien ook op met die twee talen. Ik spreek privé altijd Nederlands tegen hen en mijn man Duits. Zijn we in Nederland onderweg dan spreken we allemaal Nederlands, zijn we in Duitsland onderweg spreken we allemaal Duits.

Zo vanzelfsprekend als dat voor ons is, zo vanzelfsprekend spreken en verstaan onze kinderen nu ook die beide talen. Het ene kind is wat zekerder, dan het andere kind en Duits is de actief meer geoefende taal. Maar ik ben er heilig van overtuigd dat het op lange termijn een luxe is voor de ontwikkeling van de kinderen om met zo'n rijke taalachtergrond groot te mogen worden.

Zijn hier nog meer gezinnen waar in meerdere talen wordt opgevoed? Hoe gaat dat bij jullie?

Steffi en haar man werden afgeraden tweetalig op te voeden. Hoe gingen zij daar mee om? Lees het hier!

Stefanie Küper

Steffi KuperIk ben Steffi, in 1982 geboren en getogen in Duitsland. Op mijn 23ste ben ik naar Nederland gegaan om hier een jaar te studeren. En toen ging het mis... Ik ben blijven plakken. Ik heb leuke vrienden gevonden en mijn grote liefde. Studeren in Nederland heeft me veel gebracht, zelfontplooiing, zelfontwikkeling en heel veel inzichten. Mijn werkervaring ligt in de TBS en de verslavingszorg, totdat ik 4 jaar geleden besloot 'preventief' te gaan werken 😉

Nu ben ik werkzaam als gastouder en doe ik mijn best om kinderen een goede tijd bij mij in de opvang te bieden.
Naast gastouder ben ik ook 'altijdouder' 😉 want ik ben moeder van een drie jarig meisje. Sinds de komst van deze dame telt de week minimaal twee dagen minder en de dag minimaal 8 uur minder. Sinds ik moeder ben heb ik nieuwe kanten aan me ontdekt, daarom heb ik een website aangemaakt om mijn nieuwe en oude kanten te delen.

Meer over Steffi?
Kijk op haar website www.momandmore.net, of volg haar op Instagram.

Tweetalig opvoeden - doe dat maar niet!

Tweetalig opvoeden hoe doe je dat?In 2015 ben ik moeder geworden van een dochter. Voor mijn partner en mij was direct duidelijk dat we tweetalig opvoeden. Mijn vriend zou de Nederlandse taal voor zijn rekening nemen en ik de Duitse taal. Logisch, dachten wij want hij is Nederlander en ik ben Duitse en we hebben familie in beide landen, dus de keuze was snel gemaakt.

Alles wat we wisten over tweetalig opvoeden was van voordeel voor het kind. Maar voor ons was de voornaamste reden dat onze dochter haar familie in Duitsland en haar familie in Nederland moest kunnen verstaan. Dus handig als zij beide talen beheerst.

So far so good…

...totdat de verpleegkundige van het consultatiebureau op huisbezoek kwam. Op de dag van de afspraak was onze dochter anderhalve week oud en gierden de hormonen nog door mijn lijf. Ik voelde me niet op mijn gemak bij deze vrouw. Zij was stellig in haar mening en ik voelde weinig ruimte voor onze zicht op de zaken. Een aantal zaken bleven me bij uit het gesprek waarvan ik me niet kon voorstellen dat deze opvattingen nog als adviezen werden doorgegeven.

1. Voeden op verzoek is niet handig.
De baby’s moeten aan een ritme wennen; daar heb je later profijt van als je weer aan het werk gaat. Voed maar om … uur en … uur, nog een keer om … uur en de laatste keer voordat jezelf gaat slapen.
2. Het wiegje dat in de woonkamer staat moet weg. De baby kan beter boven in haar eigen bed liggen slapen, dan komt het beter tot rust. Hier staat de tv aan, je praat en er zijn altijd geluiden.
3. Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet. Grote kans dat zij met een taalachterstand op school komt…

Tweetalig opvoeden was voor ons meer een feit dan een optie

Ik wist niet wat ik hoorde! – Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet, grote kans dat ze met een taalachterstand op school terecht komt – “waaaaaaaat??? Maar ze moet toch ook met haar familie in Duitsland kunnen praten!?” – Ja, maar ze groeit hier op – “…” ik wist niet wat ik moest zeggen. Het huilen stond me nader dan het lachen. Deze vrouw zat bij ons met de beste bedoelingen, maar ik kon niet meer luisteren. Na haar bezoek ben ik in tranen uitgebarsten en twijfelde aan onze keuzes (heel even maar). Mijn vriend kon het direct naast zich neerleggen, hij gaf aan dat het wel hele bijzondere opvattingen waren. Nadat ik weer de controle over mijzelf had kwamen we tot de conclusie er niets mee te doen. Het past niet bij ons, dus we doen er niets mee.
Sinds ik wist dat ik zwanger was heb ik Duits gesproken met ons kindje in de buik, tweetalig opvoeden was voor ons meer een feit dan een optie.

Hoe noemde je ook alweer een “luier” in het Duits?

Sinds onze meid geboren is kwam ik erachter dat ik niet meer alle worden kende voor bepaalde zaken. - Hoe noemde je ook alweer een “luier” in het Duits? Oh ja “Windel” … maar dat klinkt niet echt goed … oh ja “Pampers” – En ga zo door… Maar dat liet ons niet weerhouden om tweetalig op te voeden.
In het begin hebben we de gesproken taal persoonsafhankelijk gemaakt. Mijn vriend Nederlands en ik Duits. Het wisselen van taal vond ik soms lastig, ik haalde Nederlands en Duits door elkaar. Immers spreek ik met mijn vriend en andere Nederlanders Nederlands. Dus als ik in gesprek was met onze dochter en dan weer overging naar Nederlands met mijn vriend, kon ik zo beide talen in een zin gebruiken. Handig is dat niet want het is belangrijk dat de kinderen een duidelijk verschil kunnen maken tussen de twee talen die ze leren. Als ik beide talen door elkaar haal wordt voor onze dochter het verschil niet duidelijk.

Ik begon letterlijk te vertalen

Mijn werk als gastouder heeft ook verwarrende situaties opgeleverd. Want ja, ik kan niet tegen onze dochter zeggen: “Ja das ist eine Lampe” en als een Nederlands kindje het ook “Lampe” noemt zeggen: “Nee dat is een lamp”. Ook nog eens woorden die relatief veel op elkaar lijken. Tijdens de lunch kon het ook best ingewikkeld worden. “Wat wil jij op je boterham? – Was willst du auf deinem Butterbrod? Zet je beker maar hoog op tafel – Setz deinen Becher mal hoch auf den Tisch." Ik begon letterlijk te vertalen en dat klopt niet (altijd). Ook hier kon ik beide talen in een zin verwerken, niet handig dus.
Dit heeft ons doen overstappen naar situatie afhankelijk taalgebruik. Voor ons betekende dat ik Nederlands praat tijdens mijn werk als gastouder en Duits als ik vrij ben. Ik (wij) maak(en) bewuste keuzes en doordenken deze ook goed. Als wij merken dat een bepaalde keuze niet werkt zoeken we alternatieven om alsnog ons doel te bereiken. Dus ook hier.

Onze dochter kan zich redden in beide talen

Onze dochter is nu drie jaar oud, er is geen taalachterstand in het Nederlands geconstateerd (pfhuu, mazzel gehad) en zij kan zich prima verstaanbaar maken tijdens het spelen met haar Duitse neef. Dit is precies wat we wilden bereiken, dat onze dochter zich kan redden in beide talen. We hebben nooit meer iemand gehoord die zei dat tweetalig opvoeden in het nadeel van het kind zou zijn. Je moet duidelijke keuzes maken zodat je kind beide talen goed kan leren. Ik ben maar wat blij dat we de mening van de verpleegkundige van het consultatiebureau naast ons neer konden leggen.

Meer lezen over tweetalig opvoeden, kijk hier.

Geplaatst in Een Nederlandse in Duitsland, Gastblog en getagd met , , , .

4 reacties

  1. Mijn kleinkindjes 1/2 Nederlands 1/4 Spaans en een 1/4 Italiaaans worden 2 talig opgevoed.
    Mama praat altijd Nederlands, en Papa altijd Spaans tegen de kindjes.
    De ene dag Nederlands voorgelezen, de andere dag Spaans.
    Zelfde met eventueel een kinderfilmpje kijken.
    Ze zijn nu net 5 en 7 jaar, en verstaan alles, en kunnen zich goed redden.
    Het zelf Spaans spreken, heeft wat aanmoediging nodig.
    En het Nederlands is prima.

  2. Leuk en herkenbaar stuk. Mijn nichtje en neefje (7 en 4 jaar), zijn thuis tweetalig opgevoed, Italiaans en Nederlands. Zij gaan nu naar een Engelstalige basisschool. Zodoende spreken zij 3 talen nu vloeiend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *